Dankzij de technologie wordt telkens als de wagen vertraagt of remt energie opgeslagen. Zodra de trimaran snelheid krijgt op de golven die de vormen van de bergen van Palma volgen, "moet je laag, eigenlijk vlak boven het water vliegen - brult de Schipper - telkens als de boot een holte raakt, wordt energie verspild".

En inderdaad, naarmate er meer wind in de zeilen komt, rolt de zee sneller onder het netwerk tussen de zijkanten en de romp door (dit zie onder je voeten). Kom je aan dertig knopen, dan is het volhouden geblazen. De wind fluit onophoudelijk met een diepe toon tussen de zeilen door. Aanwijzingen worden uitgewisseld om de boot in balans te krijgen, vaart te geven en te controleren of de maneuvres snelheid en energie hebben opgeleverd. Hier is geluid synoniem van leven, voortbewegen.

Geen geluid in de Ghibli. Wind veroorzaakt op de body van de Ghibli geen enkel geluid. De aerodynamica van de wagen benadert de perfectie. Waar afwezigheid van wrijving voor beide voertuigen behoud van energie garandeert; waar geluid op zee wijst op leven, is stilte hier luxe. Je hoort alleen de motor en het geritsel van de banden op het asfalt. Het ogenblik is aangebroken om je kracht te tonen: zowel op zee als aan land.